
در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمنايي
بود براي با او بودن.
تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی امّا وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی...![]()
![]()
چه قدر سخته وقتی پشتت بهشه ![]()
![]()
دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه![]()
![]()
امّا مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری![]()
![]()

چه قد سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو دزدیده و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد![]()
![]()
زل بزنی و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شویحس کنی که هنوزم دوسش داری![]()
![]()
چه قد سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی امّا وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی...![]()
![]()
چه قدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه![]()
![]()
امّا مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری![]()

کاش یه روز میشد من و تو با هم می خوندیم
کاش یه روز میشد من و تو با هم می موندیم
کاشکی شب بشه ماه بیاد بیرون
روز به سر بشه تو نگاه تو مثل قلب من در به در بشه عشق من
سرنوشت من با صدای تو با ستاره ها همسفر بشه
تو شب سیاه توی خونه ها عشق من
یه نفر ، تنهای تنها می شینه توی خیالم
وقتی تو باشی کنارم غمی تو دنیا ندارم
اما با نبودن تو باغ زرد و بی بهارم



" اگر آدمی سخنش را در شمار کارهایش می دانست ، سخنش اندک می شد . "
امام علی ( ع )
سکوت وسیله ای است بازدارنده ازیاوه بافی ها و سخنان کینه زا وتهمت ها ودروغ ها وغیبت ها وعاملی است درجهت تسلط برزبان ، کنترل گفتار ونتیجتا " ایمنی از عواقب شوم وتبعات خطرناک وآسیب هائی که سخن به دنبال دارد ...
سکوت خلوتگاهی است که انسان خود را می جوید ، می پاید ، با خود به گفتگو می نشیند با خود خلوت می کند . خلوتگاهی که خویشتن های دروغین وکاذب و بیگانه را از" خود " تمیز می دهد وباز می شناسد .
" سکوت کنید تا صدای خود را بشنوید "
یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی
در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ
یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد
یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــ*
*ــــــ*
تا نگاه میکنی وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی
پیش از آنکه باخبر شوی
لحظه عزیمت تو ناگزیر میشود
آی ،ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان چقدر زود دیر میشود...
روحش شاد
دعاي مطالعه
در خلاصه الا ذكار است كه در وقت مطالعه بخواند:"اللّهُمَّ اَخرِجني مِن ظُلُماتِ الوَهم وَ اكرِمني بِنورِالفَهم،اَللّهُمَ اَفتِح عَلَينا اَبوابَ رَحمَتِكَ وَانشُر عَلَينا خَزاِيِنَ عُلوُمِكَ بِرَحمَتِكَ يا اَرحَمَ الراحِمينَ."َ
|
پاییز... | |
|
باغ بی برگی خنده اش خونی ست اشک آمیز. جاودان بر اسب یال افشان زردش، می چمد در آن پادشاه فصل ها، پاییز. | |

